سوره
الانشراح
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ 1
(ای رسول گرامی) آیا ما تو را (به نعمت حکمت و رسالت) شرح صدر (و بلندی همّت) عطا نکردیم؟
-
وَوَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ 2
و بار سنگین (گناه) را (به اعطای مقام عصمت) از تو برداشتیم.
-
الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ 3
در صورتی که آن بار سنگین ممکن بود پشت تو را گران دارد.
-
وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكَ 4
و نام نکوی تو را (به رغم دشمنان، در عالم) بلند کردیم.
-
فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا 5
پس (بدان که به لطف خدا) با هر سختی البته آسانی هست.
-
إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا 6
و با هر سختی البته آسانی هست.
-
فَإِذَا فَرَغْتَ فَانْصَبْ 7
پس چون از نماز و طاعت پرداختی برای دعا همت مصروف دار.
-
وَإِلَىٰ رَبِّكَ فَارْغَبْ 8
و به سوی خدای خود همیشه متوجه و مشتاق باش.