سوره
الأعلى
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى 1
(ای رسول ما) نام خدای خود را که برتر و بالاتر (از همه موجودات) است به پاکی یاد کن.
-
الَّذِي خَلَقَ فَسَوَّىٰ 2
آن خدایی که (عالم را) خلق کرد و (همه را) به حد کمال خود رسانید.
-
وَالَّذِي قَدَّرَ فَهَدَىٰ 3
آن خدایی که (هر چیز را) قدر و اندازهای داد و (به راه کمالش) هدایت نمود.
-
وَالَّذِي أَخْرَجَ الْمَرْعَىٰ 4
آن خدایی که گیاه را سبز و خرم از زمین برویانید.
-
فَجَعَلَهُ غُثَاءً أَحْوَىٰ 5
و آن گاه خشک و سیاهش گردانید.
-
سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنْسَىٰ 6
ما تو را قرائت آیات قرآن چندان آموزیم که هیچ فراموش نکنی.
-
إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ 7
مگر آنچه خدا خواهد (که از یادت برد) که او به امور آشکار و پنهان عالم آگاه است.
-
وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ 8
و ما تو را بر طریقه (شریعت سهل و) آسان موفق میداریم.
-
فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ الذِّكْرَىٰ 9
پس (به آیات الهی خلق را) متذکر ساز اگر سودمند افتد.
-
سَيَذَّكَّرُ مَنْ يَخْشَىٰ 10
البته هر که خدا ترس باشد (به این تذکر) پند میگیرد.
-
وَيَتَجَنَّبُهَا الْأَشْقَى 11
و آن که شقیترین مردم است از آن دوری گزیند.
-
الَّذِي يَصْلَى النَّارَ الْكُبْرَىٰ 12
همان کس که عاقبت به آتش بسیار سخت دوزخ در افتد.
-
ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ 13
و در آن دوزخ نه بمیرد (تا راحت شود) و نه زنده ماند (و برخوردار از زندگانی باشد).
-
قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّىٰ 14
حقّا فلاح و رستگاری یافت آن کسی که تزکیه نفس کرد.
-
وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّىٰ 15
و به ذکر نام خدا به نماز و طاعت پرداخت.
-
بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا 16
(اما شما مردم از جهل و غفلت از پی این سعادت نروید) بلکه زندگانی دنیا را بگزینید و عزیز دارید.
-
وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰ 17
در صورتی که منزل آخرت بسی بهتر و پایندهتر (از دنیای چند روزه) است.
-
إِنَّ هَٰذَا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولَىٰ 18
این گفتار به حقیقت در کتب پیشین ذکر شده.
-
صُحُفِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ 19
بخصوص در صحف ابراهیم و تورات موسی (مفصل بیان گردیده است).