سوره
النبأ
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ 1
(مردم) از چه خبر مهمی پرسش و گفتگو میکنند؟
-
عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ 2
از خبر بزرگ (قیامت).
-
الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ 3
که در آن با هم به جدال و اختلاف کلمه برخاستند.
-
كَلَّا سَيَعْلَمُونَ 4
چنین نیست (که منکران پنداشتهاند) به زودی (به وقت مرگ) خواهند دانست.
-
ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ 5
و باز چنین نیست (که منکران پنداشتهاند) البته به زودی آگاه میشوند.
-
أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا 6
آیا ما زمین را مهد آسایش خلق نگردانیدیم؟
-
وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا 7
و کوهها را عماد و نگهبان آن نساختیم؟
-
وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا 8
و شما را جفت (زن و مرد) آفریدیم.
-
وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا 9
و خواب را برای شما مایه (قوم حیات و) استراحت قرار دادیم.
-
وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا 10
و (پرده سیاه) شب را ساتر (احوال خلق) گردانیدیم.
-
وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا 11
و روز روشن را برای تحصیل معاش آنان مقرر داشتیم.
-
وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا 12
و بر فراز شما هفت آسمان محکم بنا کردیم.
-
وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا 13
و چراغی (چون خورشید) رخشان بر افروختیم.
-
وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا 14
و از فشار و تراکم ابرها آب باران فرو ریختیم.
-
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا 15
تا بدان آب، دانه و گیاه رویانیم.
-
وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا 16
و باغهای پر درخت (و انواع میوهها) پدید آوریم.
-
إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا 17
همانا روز فصل (یعنی روز قیامت که در آن فصل خصومتها شود) وعده گاه خلق است.
-
يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا 18
آن روزی که در صور بدمند (تا مردگان زنده شوند) و فوج فوج (به محشر) در آیید.
-
وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا 19
و درهای آسمان به ابواب مختلف گشوده شود (تا هر فوجی از دری شتابند).
-
وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا 20
و کوهها را به گردش آرند تا به مانند سراب گردد.
-
إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا 21
همانا دوزخ کمینگاه (کافران و بد کاران) است.
-
لِلطَّاغِينَ مَآبًا 22
آن دوزخ جایگاه مردم سرکش ستمکار است.
-
لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا 23
که در آن قرنها بمانند (و عذاب کشند).
-
لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا 24
هرگز در آنجا هیچ هوی خنک و شراب (طهور) نیاشامند.
-
إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا 25
مگر آبی پلید و سوزان که حمیم و غسّاق جهنم است به آنها دهند.
-
جَزَاءً وِفَاقًا 26
کیفری که با اعمال آنها موافق است.
-
إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا 27
زیرا آنها به حقیقت امید به روز حساب نداشتند.
-
وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا 28
و آیات ما را سخت تکذیب کردند.
-
وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا 29
و حال آنکه حساب هر چیزی را ما در کتابی (به احصاء و شماره) رقم کردهایم.
-
فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا 30
پس بچشید (کیفر تکذیب و بدکاری را) که هرگز بر شما چیزی جز رنج و عذاب دوزخ نیفزاییم.
-
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا 31
متقیان را در آن جهان مقام گشایش و هر گونه آسایش است.
-
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا 32
باغها و تاکستانهاست.
-
وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا 33
و دختران زیبای دلربا که همه در خوبی و جوانی مانند یکدیگرند.
-
وَكَأْسًا دِهَاقًا 34
و جامهای پر از شراب (طهور و انواع نوشابههای شیرین و خوش).
-
لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا 35
هرگز در آنجا سخن بیهوده و دروغ نشنوند.
-
جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا 36
این (نعمتهای ابدی) مزدی به عطاء و حساب پروردگار توست.
-
رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا 37
خدایی که آسمانها و زمین و همه مخلوقاتی که در بین آسمان و زمین است بیافریده همان خدای مهربان که (در عین مهربانی) کسی (از قهر و سطوتش) با او به گفتگو نتواند لب گشود.
-
يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا 38
روزی که آن فرشته بزرگ روح القدس با همه فرشتگان صف زده و به نظم برخیزند و هیچ کس سخن نگوید جز آن کسی که خدای مهربانش به سخن اذن دهد و او سخن به صواب گوید (و به اذن خدا شفاعت گنهکاران کند).
-
ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا 39
چنین روز حتمی و محقق خواهد بود، پس هر که میخواهد نزد خدای خود (در آن روز) مقام و منزلتی یابد (امروز در راه ایمان و طاعت بکوشد).
-
إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا 40
ما شما را از روز عذاب که نزدیک است ترسانیده و آگاه ساختیم، روزی که هر کس هر چه کرده در پیش روی خود حاضر بیند و کافر در آن روز گوید که ای کاش خاک بودم (تا چنین به آتش کفر خود نمیسوختیم).