سوره
الفلق
-
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ 1
بگو: من پناه میجویم به خدای فروزنده صبح روشن.
-
مِنْ شَرِّ مَا خَلَقَ 2
از شرّ مخلوقات (شریر و مردم بد اندیش).
-
وَمِنْ شَرِّ غَاسِقٍ إِذَا وَقَبَ 3
و از شرّ شب تار هنگامی که (از پی آزار) در آید (و حشرات موذی و جنایتکاران و فتنه انگیران را به کمک ظلمتش به ظلم و جور و ستم بر انگیزد).
-
وَمِنْ شَرِّ النَّفَّاثَاتِ فِي الْعُقَدِ 4
و از شرّ زنان افسونگر که (به جادو) در گرهها بدمند.
-
وَمِنْ شَرِّ حَاسِدٍ إِذَا حَسَدَ 5
و از شرّ حسود بد خواه چون شراره آتش رشک و حسد بر افروزد.